چگونه با اصلاح سبک زندگی به جنگ بیماری دیابت برویم؟

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، دیابت شیرین (Diabetes Mellitus) که به اختصار، دیابت نامیده می‌شود؛ صرفاً یک بیماری نیست، بلکه مجموعه‌ای ناهمگون از اختلالات متابولیک (سوخت‌وساز) است که وجه مشترک همه آنها «پرقندی خون» (هیپرگلیسمی) مزمن است. این اختلال ناشی از ناتوانی لوزالمعده (پانکراس) در تولید انسولین کافی و یا ناتوانی بدن در استفاده موثر از انسولین تولید شده است. طبق آمار‌های جهانی، شیوع دیابت با سرعتی هشداردهنده در حال افزایش است و اگر مدیریت نشود، می‌تواند سیستم‌های حیاتی بدن را دچار تخریب تدریجی کند.

(منبع: IDF Atlas ۲۰۲۱; WHO Report)

طبقه‌بندی و پاتوفیزیولوژی دقیق‌تر دیابت

درک مکانیسم این بیماری برای درمان آن حیاتی است:

• دیابت نوع ۱ (وابسته به انسولین): یک بیماری خودایمنی است که سیستم ایمنی بدن به اشتباه سلول‌های بتا (تولیدکننده انسولین) را در جزایر لانگرهانس لوزالمعده نابود می‌کند. این فرایند برگشت‌ناپذیر است و بیمار به تزریق خارجی انسولین نیاز مطلق دارد.
• دیابت نوع ۲ (غیر وابسته به انسولین): شایع‌ترین نوع (حدود ۹۰٪ موارد) است که با "مقاومت به انسولین" آغاز می‌شود. گیرنده‌های سلولی به انسولین پاسخ نمی‌دهند و گلوکز نمی‌تواند وارد سلول شود. لوزالمعده ابتدا با ترشح بیشتر انسولین سعی در جبران دارد، اما سرانجام دچار فرسودگی شده و قند خون بالا می‌رود.
• پیش‌دیابت (Pre-diabetes): مرحله‌ای حیاتی که در آن قند خون بالاتر از حد نرمال است، اما هنوز به آستانه دیابت نرسیده است. تشخیص این مرحله "فرصت طلایی" برای پیشگیری است.

(منبع: ADA Standards ۲۰۲۴; The Lancet Diabetes & Endocrinology)

معیار‌های تشخیص و غربالگری دیابت

تشخیص زودهنگام می‌تواند از عوارض جلوگیری کند. معیار‌های اصلی عبارتند از:

• قند خون ناشتا (FPG): سطح ۱۲۶ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر یا بالاتر.
• هموگلوبین‌ای‌وان‌سی (HbA1c): میانگین قند خون سه ماهه؛ عدد ۶.۵ درصد یا بالاتر نشانگر دیابت است.
• تست تحمل گلوکز خوراکی: قند خون ۲۰۰ یا بالاتر، دو ساعت پس از مصرف گلوکز.

(منبع: ADA Clinical Guidelines; NEJM)

عوارض سیستمیک: فراتر از قند خون

قند خون بالا مانند سمی آهسته عمل می‌کند که به عروق و اعصاب آسیب می‌زند (استرس اکسیداتیو):

• عوارض ریزعروقی: شامل رتینوپاتی (نابینایی)، نفروپاتی (نارسایی کلیه) و نوروپاتی (تخریب اعصاب محیطی و زخم پای دیابتی).
• عوارض بزرگ‌عروقی: دیابت روند تصلب شرایین (آترواسکلروز) را تسریع می‌کند و خطر سکته‌های قلبی و مغزی را تا دو برابر افزایش می‌دهد.

(منبع: Nature Reviews Disease Primers; Mayo Clinic)

درمان‌های دارویی و تکنولوژی‌های نوین

علم پزشکی از درمان‌های سنتی فراتر رفته است:

• دارودرمانی نوین: علاوه بر دارو‌های رایج، دارو‌های جدیدی مانند مهارکننده‌های SGLT-2 (دفع قند از ادرار) و آگونیست‌های GLP-1 (تزریقی یا خوراکی که اشتها را کم کرده و ترشح انسولین را تنظیم می‌کنند) امید‌های خوبی در درمان ایجاد کرده‌اند.
• تکنولوژی دیابت: استفاده از پایش مداوم قند خون (CGM) و پمپ‌های انسولین هوشمند که عملکردی شبیه به لوزالمعده مصنوعی دارند، مدیریت بیماری را دقیق‌تر کرده است.

(منبع: Endocrine Society Guidelines; Diabetes Care Journal)

اصلاح سبک زندگی: ۵ راهکار کلیدی و اثبات شده

بدون تغییر سبک زندگی، حتی پیشرفته‌ترین دارو‌ها نیز اثربخشی کامل ندارند. پنج رکن اساسی عبارتند از:

۱. تغذیه پزشکی (Medical Nutrition Therapy): حذف قند‌های ساده و جایگزینی با کربوهیدرات‌های پیچیده (سبوس‌دار) و فیبر. مدل «بشقاب دیابتی» (نیمی سبزیجات، یک چهارم پروتئین، یک چهارم غلات) و رژیم مدیترانه‌ای بیشترین شواهد علمی را دارند.

۲. فعالیت فیزیکی منظم: ترکیب حداقل ۱۵۰ دقیقه ورزش هوازی در هفته با تمرینات مقاومتی (مثل وزنه زدن). ورزش باعث می‌شود عضلات گلوکز را بدون نیاز شدید به انسولین مصرف کنند و حساسیت سلول‌ها به انسولین افزایش یابد.

۳. مدیریت وزن و چربی شکمی: کاهش تنها ۵ تا ۱۰ درصد از وزن بدن، مقاومت به انسولین را به‌طرز چشمگیری بهبود می‌بخشد. چربی احشایی (شکمی) منبع اصلی التهاب در بدن است که کارکرد انسولین را مختل می‌کند.

۴. بهداشت خواب (Sleep Hygiene): تحقیقات نوین نشان می‌دهد کم‌خوابی (کمتر از ۷ ساعت) و آپنه خواب، هورمون‌های گرسنگی (گرلین) و استرس (کورتیزول) را افزایش داده و منجر به افزایش قند خون و هوس‌های غذایی ناسالم می‌شود. تنظیم چرخه خواب یک رکن درمانی است.

۵. مدیریت استرس و سلامت روان: استرس مزمن باعث ترشح مداوم کورتیزول و آدرنالین می‌شود که مستقیماً کبد را وادار به آزادسازی قند در خون می‌کنند. تکنیک‌های مدیریت ذهن، کاهش استرس و مشاوره روانشناسی برای کاهش نوسانات قند خون ضروری هستند.

(منبع: AHA Lifestyle Guidelines; Sleep Medicine Reviews; ACSM)

فرجام سخن: دیابت پایان راه نیست؛ آغاز یک مسیر جدید است

تشخیص دیابت در فرد، شاید در نگاه اول شوکه‌کننده باشد و احساساتی نظیر نگرانی یا انکار را برانگیزد، اما باید دانست که در دنیای پزشکی امروز، دیابت دیگر حکم یک بن‌بست را ندارد. با پیشرفت‌های خیره‌کننده در داروسازی، ابزار‌های دقیق پایش قند و درک عمیق‌تر از فیزیولوژی بدن، دیابت از یک بیماری تهدیدکننده حیات به یک «شرایط مدیریت‌پذیر» تبدیل شده است.

پژوهش‌ها نشان می‌دهند افراد دیابتی که بیماری خود را با مسئولیت‌پذیری کنترل می‌کنند، نه تنها طول عمر طبیعی دارند، بلکه به دلیل رعایت اصول سالم‌زیستی (تغذیه سالم، ورزش و چکاپ‌های منظم)، اغلب از کیفیت زندگی (Quality of Life) بالاتری نسبت به همسالان غیردیابتی خود برخوردارند. دیابت در واقع یک «زنگ بیدارباش» برای بازنگری در عادات غلط گذشته است.

امید به درمان‌های قطعی در آینده (مانند سلول‌درمانی و پیوند جزایر لانگرهانس) بسیار پررنگ است. تا آن زمان، مهم‌ترین وظیفه بیمار، «آشتی با بدن» و پذیرش اصلاح سبک زندگی است. رها کردن درمان به بهانه ناامیدی، تنها به عوارض خاموش دامن می‌زند؛ در حالی که با مدیریت هوشمندانه، می‌توان سکان سلامت را در دست گرفت و زندگی فعال، پویا و شادابی را تجربه کرد.

(منبع: CDC Diabetes Management; American Psychological Association; ADA Living with Diabetes)