«آبنبات چوبی» فیلمی که می توانست خوب باشد

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما؛ مارال قصد دارد با دوست جنس مخالفش به خارج از کشور برود. خانواده مارال تفکری سنتی دارند و مارال نمی تواند با آنها آنطور که باید و شاید ارتباط برقرار کند. مارال برادر جوانی دارد که خشن و عصبی است و امکان گفتگو با آن هم نیست. 

به این ترتیب او تصمیم می گیرد یا به نوعی مجبور می شود با افرادی خارج از خانواده معاشرت کند و زندگیش دچار چالش هایی شود.

این یک خلاصه سه خطی از« آبنبات چوبی» جدیدترین ساخته محمدحسین فرحبخش است. فیلمی که سوژه اش یکی از مسائل روز است که باید برای جلوگیری از زیادتر شدنش به شکل درست به آن پرداخته شود.

اینکه فرحبخش تصمیم گرفته شبیه کارهای قبلی خود به بیان مسائل اجتماعی بپردازد اتفاق خوبی است اما در « آبنبات چوبی » نوعی آشفتگی وجود دارد. شاید از همان ابتدا عوامل سازنده تصمیم داشته اند با قرار دادن گره های مختلف در داستان به بخش معماگونه فیلم رنگ بیشتری بدهند و مخاطب را در صحنه هایی غافلگیر کنند اما به علت عمیق نبودن اتفاقات این گره ها آنطور که باید و شاید جذاب و تاثیر گذار نبوده است.

برخی از صحنه ها، دیالوگ ها و حرکات دوربین در این فیلم ما را به سینمای سال های خیلی دور می برد. شخصیت های موجود در فیلم و تیپ های خلق شده هم گواه این مسئله است. شاید همین مسئله فیلم فارسی گونه بودن«آبنبات چوبی» سبب شده است این فیلم آنطور که پیش بینی می شده ، موفق نباشد.

در فیلم سینمایی«آبنبات چوبی» شخصیت ها تعریف درستی ندارند و به یکباره تغییر موضع می دهند و همین مسئله سبب می شود مخاطب نتواند با آنها ارتباط درستی برقرار کند.

فیلم سینمایی«آبنبات چوبی» به سینمای بدنه تعلق دارد سینمایی که مهمترین هدفش جذب مخاطب است و افزون بر قصه و ساختار فیلم، بازیگران حاضر در یک اثر نقش موثری در تحقق این امر دارند. 

سحر قریشی،رضا عطاران ، میلاد کی مرام و شقایق فراهانی از بازیگران شاخص این کار هستند.

بجز رضا عطاران که یکی از نقطه های قوت «آبنبات چوبی» به حساب می آید و میلاد کی مرام که شبیه کار های قبلیش ظاهر شده ؛ بقیه بازیگران عملکرد ضعیفی از خود ارائه داده اند. قریشی به هیچ وجه نتوانسته است بدرستی در نقشش ظاهر شود و نحوه بیان دیالوگ ها و بازی او گاها دل مخاطب را می زند.

با این حال«آبنبات چوبی» از نظر محتوا و ریتم یک سر و گردن بالا تر از «مستانه» اثر قبلی فرحبخش است و این کارگردان سعی کرده در این اثر به شکل امروزی تر به مسائل نگاه کند و پلی بین مدرنیته و سنت برقرار سازد.

قصه «آبنبات چوبی» ظرفیت یک فیلم خیلی خوب شدن را داشت اگر چند نکته در آن جریان پیدا می کرد. وجود ریتم تندتر، حذف یکسری از گره های بی جهت و زائد، دقت بیشتر روی دیالوگ های بازیگران به خصوص دیالوگ های دختر خیابانی قصه، مانور بیشتر روی شخصیت های داستان و تعریف بهتر آنها برای مخاطب و وجود یک پایان بندی مقبول و شسته رفته می توانست جدیدترین اثر فرحبخش و علیخانی را به یک اثر پر مخاطب و تاثیرگذار تبدیل کند.

از این نکته غافل نشویم که انتخاب نام«آبنبات چوبی» در این فیلم نام هوشمندانه ای بوده است زیرا این فیلم تصمیم داشته قصه افرادی را به تصویر بکشد که رفته رفته بر اثر اشتباهات خود و دیگران ، آب یا شکسته می شوند.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: اختلاف دیدگاه نسل قدیم و جدید پیرامون مشکلات خانواده و تاثیر جامعه بر جوانان امروزی محور این فیلم را شکل می‌دهد.

این فیلم نخستین بار در سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و در حال حاضر روی پرده سینماهاست.